maandag 19 januari 2009

Out & about 2de helft 2008

Zoals iedereen ondertussen heeft kunnen zien, opteren we er dit jaar voor om een nieuwsbrief te versturen met daarin korte berichtjes over ons leven hier in Dubai -en af en toe eens terug in België.
We willen de inhoud van de nieuwsbrief echter ook op onze blog plaatsen zo kan je altijd verder onze blog ook blijven raadplegen. Veel leesplezier.

Nieuwe aapjes gearriveerd in Antwerpse Zoo
In augustus stond een bezoek aan de Zoo van Antwerpen op het programma. De tweeling aapjes Omar & Elias warden door de dierenverzorgers in de Zoo rondgeleid en genoten van het eerste contact met hun nieuwe vrienden.
De aapjes kregen de voorbije maanden de kans om hun nieuwe gastland uitvoerig te verkennen. Zo stonden ook andere daguitstappen (Nederlandse en Noord-Franse kust) evenals bezoekjes aan heel wat vrienden en familie van de dierenverzorgers op het agenda.

Welcome home Jade
Een droevig afscheid van alle vriendjes en familie in Belgie werd al snel vergeten door de hartelijke ontvangst in Dubai, merci Tin.
Een babyfeest ter gelegenheid van de ‘arrival of the newborn in Dubai’ is gepland in februari (iedereen welkom).

Dubai verbiedt steunwieltjes
Dankzij het stichtende voorbeeld van Senne leerde Louka deze zomer zonder steunwieltjes fietsen.
Bovendien heeft ze recentelijk ook voor het eerst de skilatten aangebonden en met succes. Er wordt ten huize Blommaert alweer voorzichtig van een skireis gedroomd -in de verre toekomst.
Louka is ondertussen een fervent rugbyspeler –zo moeder zo dochter.

‘Geef om haar’
In december is de actie ‘Geef om haar’ ook in Dubai eindelijk van start gegaan. Deze actie staat vrouwen met kanker die geconfronteerd worden met haarverlies emotioneel en financieel bij. Ter promotie van de actie hebben Elias & Omar een 10-tal cm haar laten afknippen. Zoals de foto’s duidelijk tonen werd de warrige vrouwelijke coupe vervangen door een kort ‘broske’.

Sinterklaas zoekt nieuwe wateren op
De Sint was de sleur van zijn jaarlijkse reis naar Belgische en Nederlandse bodem moe. Hij koos er dit jaar dan ook voor om voor anker te gaan in het zonnige Dubai.
Hij genoot een hartelijk ontvangst van de aanwezige kinderen, en kondigde nu al aan dat hij ook volgende jaar naar Dubai zal komen als de kinderen zich goed blijven gedragen op de Franse school/Libanese kribbe.
Na een hopelijk witte Kerst kijken we dan ook al vol verlangen uit naar het volgende bezoek van de Sint.

Weerbericht: Zonnig met temperaturen tot 28ْC en heel af en toe een heftige (zeer werlkome) regenbui. Emirati dragen bij dit weer best handschoenen, een muts en dikke winterjas; Europeanen een T-shirt met korte mouwen.

De foto’s die bij deze nieuwsberichtjes horen kan je bezichtigen op:
http://picasaweb.google.com/
verder op de foto’s ook de opmerkelijke deelname van Elias & Omar aan de kampioenschappen schoonspringen in de compound. Louka op het podium na haar eerste loopwedstrijd.

http://geefomhaar.pantene.be/

woensdag 16 juli 2008

Zomeroffensief

Dag iedereen,

Alvorens we terug huiswaarts keren nog even een update van onze laatste weken in Dubai. Zoals je kan zien op de foto’s is er niet echt veel gebeurd de laatste weken. Met uitzondering van een laatste trip naar de woestijn met klanten van papa worden de dagen overwegend al knutselend, met blokken spelend en al fietsend binnenshuis doorgebracht.
De school is ondertussen zowel voor Louka als voor de broers (kribbe) afgelopen en Louka liet zich van haar meest dierlijke kant zien op het afscheidsfeest van de school. Ze liet haar danskunsten zien, verkleed als konijntje, verkleedkleren die dezer dagen nog regelmatig eens worden bovengehaald.
Gelukkig voor moeke organiseert Mon Ecole (de kribbe van de broers) al twee weken zomerkamp en kunnen de kids alledrie gedurende vier uur per dag op de kribbe terecht samen met 15 andere kindjes. Zo heeft moeke tijd om eens grote schoonmaak te doen in huis en natuurlijk ook om stilletjesaan de België-valies te maken.
’s Middags is er dan tijd voor iets leuks met mij en mijn broers, een uitstapje naar het dolfinarium, klimmen en klauteren in de binnenspeeltuin en zelfs met moeke naar het waterpretpark van negen uur ’s avonds tot middernacht! (het was “ladies only” en we liepen daar tussen allemaal gsluierde vrouwen die niet kunnen zwemmen, grappig maar ook soms vervelend want die weten niet wat rustig aanschuiven wil zeggen en zijn soms heel erg onbeleefd).

Papa is de laatste tijd vaak op reis, maar ook moeke heeft voor het eerst sinds de geboorte van Omar en Elias een driedaagse uitstap gemaakt. Ze ging op bezoek bij Kim en Koen in Sydney en heeft er duidelijk van genoten en wij ook want moeke heeft voor ons een zoektocht georganiseerd in huis. Elke dag van haar afwezigheid konden we een brief openen van moeke en nadien een pakje zoeken dat ergens verstopt lag in huis, een zalig spelletje. We hebben moeke ook niet echt veel hebben gemist, doordat papa heel veel met ons heeft gespeeld en met ons hamburgers en spaghetti heeft gemaakt, hij was een echte huisvader.

We landen nu vrijdagavond op Belgische bodem en vanaf zaterdagochtend zijn we te bereiken op onze reguliere nummers, indien je die niet langer hebt kan je een mailtje sturen en dan sturen we ons nummer door (vinck.elke@gmail.com). Papa pendelt heen en weer tussen Dubai en België en moeke blijft tot eind oktober in Ronse.

Een dikke knuffel van Louka, Elias&Omar, Luc en Elke2

De bijhorende foto’s kan je raadplegen op Picasa:
http://picasaweb.google.com/vinck.elke

En ... na een eeuwigheid ook nog eens een filmpje. In december werd Louka gefilmd voor een Iranese commercial, ze zochten een blond kindje (dat past perfect bij donkere Iranese ouders natuurlijk) en vonden ons op de straat:
http://video.google.nl/videoplay?docid=-8853207902067342316&hl=nl

zondag 4 mei 2008

From June 2007 till April 2008

Haai,

De huidige status van onze mailbox (267 onbeantwoorde berichten, oudste niet beantwoorde bericht 9 juli 2007) geeft aan dat we onze Belgische vrienden en familie een beetje in de kou laten staan en ook onze blog werd reeds veel te lang niet meer up to date gebracht. Eerst en vooral natuurlijk hiervoor onze verontschuldigingen en ten tweede een geruststelling: “dierbare vrienden en familie we zijn jullie niet vergeten”.

Het is echter al heel erg druk geweest, als bewijs hieronder ons leven sinds juni 2007 (laatste verslag blog) tot eind april 2008 voor u in een notedop.

Juli 2007, na enkele verzengende weken in Dubai enkele frisse en vrij natte weken in België. Alwaar het schilderen van de achtergevel van het huis op moeders programma stond in afwachting van de landing van paps in augustus 2007. Een gezellige maand met heel wat bezoekjes links en rechts en zoals gewoonlijk veel te weinig tijd om iedereen gedag te zeggen alvorens we in september 2007 alweer het vliegtuig namen naar ons warmere verblijf. Zoals werd voorgenomen in juni dat jaar werd dit de maand van “de zoektocht” naar een jobke voor moeke die het wel zag zitten om de kinderfeestjes in te ruilen voor het serieuze werk. Natuurlijk ook de maand van “de eerste schooldag” voor Louka.
Na een maand wenen aan de voordeur als de schoolbus verschijnt en een maand de muren oplopen van het “wachten op een antwoord” op de vele sollicitatiebrieven komt er eindelijk verlossing in oktober 2007. Louka is de nieuwe routine gewoon en de buschauffeur, Qaisar, is haar beste vriend. Moeke is gestart met het maken van draagdoeken voor baby’s en moeke wordt aangenomen als “substitute teacher” in de American School of Dubai (geen vaste betrekking, maar al snel wordt ik bijna drie keer per week een dag ingeschakeld), op diezelfde school geeft moeke ook bijles biologie aan twee leerlingen. De ene valt telkens in slaap–het is dan ook Ramadan en het arme kind mag niet eten/drinken- en de andere is super gemotiveerd en stelt de ene hersenbreker na de andere. Daar bovenop komt midden oktober het bericht binnen dat Desert Rangers (een bedrijf dat team buildings en woestijnklassen cfr Belgische bosklassen organiseert) dringend een blanke, vrouwelijke instructeur nodig heeft. Na de negatieve berichten van de verschillende universiteiten en onderzoeksgroepen waar men enkel Arabische mannen op leeftijd wenst aan te nemen, klinkt dit als muziek in de oren.
November 2007 wordt dus eindelijk een lekker drukke maand waar zowel paps als moeke tijdens de week heel wat uren spenderen op het werk en daarbuiten worden tijdens het weekend heel wat kilometers woestijn afgereden en feestjes afgeschuimd. Louka geniet van het schoolleven en de broeries genieten van hun laatste nieuwe aanwinst, voetjes waar men blijkbaar mee kan stappen. Na twee maanden heel wat verschillende jobs te combineren neemt moeke in december 2007 de beslissing om een keuze te maken en die valt voor, je kan het al raden zeker, de Desert Rangers. Alle dagen lekker buiten meestal met schoolkinderen op uitstap naar de bergen, de woestijn of de zee en soms met een groep volwassenen op team building activiteit. De Desert Rangers collega’s (die niet kunnen tippen aan de Revaki-collega’s) vinden dit ook een hele wijze beslissing. Het zijn dan ook stuk voor stuk mannen die meestal gemiddeld al twee jaar hun eigen vrouw niet meer hebben gezien en die de daling van testosteron in de groep wel appreciëren. Het moment is ook daar om de tweeling eindelijk van de borst af te halen, dit lukt niet zonder slag of stoot, maar na 16 maanden zonder een druppel koe- of poedermelk vinden paps, Louka en moeke toch dat het eindelijk maar eens zo ver moet zijn.
Na een korte winterstop in België begin januari 2008 start onmiddellijk bij aankomst in Dubai de dagelijkse routine. Dit is ook de maand dat Louka eindelijk haar zin krijgt, haar mooie (soms slordige) lange haren worden ingeruild voor een korte coupe die volgens haar eigenlijk nog veel te lang is. Ze wil haar dat net zo kort is als moeke en paps. Ook de broers ruilen hun surferskrullen voor een iets properder kapsel en waar het tot op heden niet veel verschil maakte of we er nu twee hadden zoals Omar en Elias of eentje zoals Louka. Merken we nu af en toe dat een tweeling wel wat extra werk met zich meebrengt. Ze lopen immers altijd net de tegenovergestelde kant uit, dus ergens als ouder alleen naar toe gaan zonder park of buggy is niet langer een optie.

Ook in februari en maart 2008 worden heel wat woestijn korrels door onze LandRover bereden, moeke moet dan ook veel oefenen om niet constant door haar collega’s te worden beschimpt over haar rijkunsten. De kinderen vinden deze ritjes super leuk. Ook wandelen (nog altijd net haalbaar met twee kids in de draagzak bij 1 en dezelfde wandelaar – we geven de babies speciaal niet te veel eten zodat ze niet te snel aankomen) steekt voor geen van de drie snel tegen. De broers evolueren niet echt snel op communicatief vlak (spreken, gebaren, naäpen), maar hun motorische ontwikkeling is op peil. Het zijn echter niet zozeer waterratten als Louka was en nog steeds is. Elias en Omar vechten erg graag om elkaars speelgoed te bemachtigen en als Louka thuiskomt van de school doet ze er met plezier nog een schepje bovenop. Niettemin kunnen ze ook al fantastisch goed met elkaar samenspelen. Het zijn nog altijd heel lieve baasjes maar je kan wel een duidelijk verschil in karakter waarnemen.

Tot op heden, april 2008, vinden Elias&Omar spreken niet echt belangrijk de enige twee woorden die ze zeggen (eigenlijk zeggen ze er elk slechts 1) zijn aut(o) (Omar) en T(L)ouka (Elias). Misschien is het beter zo want Louka praat op dit moment voor tien. Omar is deze week gevallen en heeft zijn eerste draadjes en zo ook litteken onder zijn kin. Elias had reeds twee littekens ware het dan van de windpokken.
Nog nooit hebben we zo veel bezoek gehad in dezelfde maand en in combinatie met het werk en het gezin is dit niet altijd evident. Wel levert bezoek altijd nieuwe, boeiende uitstapjes op. April was dan ook zowel voor de vele bezoekers als voor ons een ontdekkings-topper: Oman, Khasab, Wadi Baih, Liwa woestijn,...
Mei belooft echter een rustige maand te worden, ware het niet voor paps die altijd maar meer werk krijgt dan wel voor moeke. De Desert Rangers doen het rustig aan, het is immers al heel erg warm om nog met groepen een hele dag te rotsklimmen, kajakken, sandboarden,... Op enkele dagen in “the office” na is moeke na een paar drukke maanden blij terug eventjes werkloos te zijn en de broeries die zijn klaar voor hun eerste “kribbedag”.

Zoals reeds eerder aangekondigd, zullen we ons best doen om jullie deze zomer allemaal een bezoekje te brengen. Al wordt dit natuulijk weer geen sinecure. We proberen jullie in elk geval op de hoogte te houden van onze wilde zomerplannen.

Een dikke knuffel van Louka, Omar&Elias, Luc en Elke2

De bijhorende foto’s kan je raadplegen op Picasa:
http://picasaweb.google.com/vinck.elke

dinsdag 3 juli 2007

Juni ... vakantie in zicht

Lieve lezers,

Nog een laatste verslagje alvorens we onze valiezen maken, na een paar oververhitte weken in Dubai zijn we helemaal klaar voor een lang verblijf in België. Op 6 juli komen we naar Ronse en we vliegen terug naar Dubai op 1 september. We zijn ons goed aan het voorbereiden op de koude weersomstandigheden en Louka draagt al regelmatig terug een muts, sjaal en wantjes. Op dit moment zijn de muts en Louka zelfs vrij onafscheidelijk en soms slaapt Louka met haar muts aan. Ook is Louka naar Ski Dubai geweest om in de sneeuw te spelen, een ideale voorbereiding, ook voor moeke die nu beseft dat de dagelijkse ritulen weer minimum enkele tientallen minuten langer zullen duren daar we alle kids meer kleren zullen moeten aantrekken.

De school is al een goede week afgelopen en het is een ware uitdaging om Louka voldoende bezigheidstherapie te geven. Er wordt heel wat afgeknutseld (vele dank hiervoor aan Tine voor de organisatie en de goede knutselideeën) en we hebben heel wat vriendjes over de vloer en ook gaan we zelf regelmatig bij vriendjes spelen. Gelukkig (!?) zijn er heel wat kindjes (die in de grote vakantie verjaren) die hun verjaardagsfeestje geven alvorens de grote uittocht begint en er geen vriendjes meer resteren om mee te vieren. Vandaar dat we reeds heel wat indoor-speeltuinen, Burgerkings en macDonalds bezochten de laatste dagen (feestjes bij de mensen thuis zijn zeldzaam - uitbesteden is de boodschap - niet altijd even leuk en soms nogal geforceerd). Het is hier zo snikheet dat buitenspelen voor 16.00 uur een beetje te warm is. Na 16.00 uur gaan we dikwijls buiten om te zwemmen en voor de rest van de dag sprinten we naar de auto en vluchten we zo snel mogelijk ergens binnen.
Soms wagen we ons echter eens aan een buitenactiviteit zoals de “Reaching U - We need you” dag georganiseerd door onze buren en voor het goede doel. Resultaat enkele liters zweet verloren, maar het was zeer goed georganiseerd en het zweten zeker waard. Louka heeft met echte professionele acrylverf op canvas geschilderd samen met vriendinnetje Fientje, ook werd alweer haar gezicht geverfd in een vlinder, papillon, butterfly en er waren springkastelen, tamtamles, spelletjes, .... Voor herhaling vatbaar maar liever niet in de zomer!

Voor vaderkesdag had Louka enkele leuke verrassingen onder andere een leuk versje “papa je t’offre mon coeur ...” en natuurlijk ook enkele kunstwerkjes.

Louka doet niet liever dan haar broers te animeren door te dansen, gekke bekken te trekken en te kietelen of zichzelf te amuseren door paardje te rijden op haar broers of hen -tot hun grote ergernis-op haar schoot te trekken. De broeren of broeries kunnen ondertussen kruipen als twee sneltreinen (gevolg ons huis staat tegenwoordig vol met hekjes, niet allemaal even mooi maar wel handig) en ook kunnen ze al goed zitten (Omar beter dan Elias). Elias is nog altijd voortdurend aan het lachen en Omar kijkt meestal heel erg serieus. Omar heeft net iets meer aandacht nodig dan Elias en zet rapper eens zijn keel open, maar het zijn over het algemeen heel rustige kinderen die zich goed zelfstandig kunnen bezig houden. Erg grappig is ook dat ze nu samen beginnen spelen en echt aandacht hebben voor elkaar en elkaars speelgoed, wat soms al eens tot een babyruzie leidt.
Omar probeert soms een kusje te geven maar hij verkiest wel de tongzoen boven een kuis kusje met de lipjes op elkaar.
Beide kerels hebben drie tanden en ze zetten deze dan ook regelmatig in moekes tepels, misschien is dit wel een hint die moeke maar niet wil snapen ... We willen geen borstvoeding meer?!


Een dikke knuffel aan iedereen en tot binnenkort in België

Louka, Omar&Elias, Luc en Elke

PS: De foto’s kan je naar goede gewoonte raadplegen op picasa:
http://picasaweb.google.com/vinck.elke/Juni2007

Mei ... een korte trip naar Belgie

Haai,

Deze maand stond er een kort verblijf in ons favoriete land op het programma maar wel niet voor onze meest geliefde activiteiten, namelijk een operatie aan paps ogen en een korte opname van Elias (screening wiegedood). Dus er bleef niet veel tijd om alle vrienden, collega’s, familieleden te bezoeken zoals we ons hadden voorgenomen. Iedereen die we niet gezien hebben in België, sorry maar het was een heel kort en nogal medisch getint verblijf, de volgende keer (juli-augustus) hopen we wat meer tijd vrij te kunnen maken voor alle bezoekjes en om op alle uitnodigingen in te kunnen gaan.
Gelukkig was het wel een heel vruchtbaar bezoek, Luc zijn ogen zijn nu zo goed als normaal (van –xx het getal is medisch staatsgeheim naar 0 dat is echt een wonder) en hij ziet eigenlijk beter dan moeke.
En ... moet Elias niet langer met een monitor slapen.
Bovendien heeft moeke in België 30 kaarsjes uitgeblazen en papa nog 11 meer.

Na dit België-intermezzo hebben we een trouw van een Indisch koppel bijgewoond. We kennen die mensen niet, maar we zagen de festiviteiten op straat en Louka wou kijken naar de prins in de koets met paard. De ontgoocheling was groot toen ze ontdekte dat er geen prinses was. Niet getreurd de familie die het wel leuk vond dat er een blond kindje op de foto’s zou staan (Indiërs zijn gek van andermans kinderen, vooral als ze wit zijn) heeft ons toen uitgenodigd om in het huis van de prinses binnen te gaan zodat we haar al preliminair te zien kregen en nadien deden we op straat mee aan de stoet, waarbij we een mooie rode sjaal kregen.

De broers zitten in een impasse, het kruipen begint te lukken, maar er zit nog niet echt veel vaart in en ook zitten lukt nog niet echt, tot grote frustatie van Omar.
Wel beginnen ze een beetje te brabbelen.


Een dikke knuffel en op naar een volgende avontuurlijke maand.

Elias, Louka, Omar & moeke en papa

PS: De link van de maand:
http://picasaweb.google.com/vinck.elke/Mei2007

April ... Louka, Queen of the desert

Haai,

Deze maand is woestijnmaand. Louka rijdt op een kameel en een paard, gaat mee met papa op woestijnsafari waar ze haar vlieger oplaat en midden in de woestijn op eigen houtje een zandkasteel bouwt. Ze temt een valk, ze streelt zijn nagels en zijn bekje. Ze doet zelfs een Arabisch dansje met een plaatselijke travestiet.
Onze “Queen of the desert” valt natuurlijk ook wel eens, vandaar de ene foto met beschadigd gezicht (toen we de foto namen zag ze er al heel wat beter uit). En om zich te beschermen tegen de gevaarlijke woestijnzon smeert ze zich graag uitvoerig in. Inwrijven is een hobby van Louka is het niet met zonnecreme dan is het wel met verf of felrode lippenstift (moeke schminkt zich nog altijd niet, maar die ligt in onze kast sinds een verkleedfeestje onlangs).

Gelukkig staan er ook normale activiteiten op het programma. Zo worden er paaseitjes gezocht (moeke legt deze eerst in de diepvriezer, na het verstoppen wordt er een snel-zoekactie gestart anders zijn alle eitjes plat), we gaan regelmatig naar de speeltuin (zonder papa weliswaar, want -met uitzondering van de vrijdag- is de speeltuin enkel toegankelijk voor vrouwen, jaja we hebben hier wel degelijk rechten en welke...), we zwemmen, gaan naar zee en spelen met vriendjes en met de sprinklers in de tuin.

Omar en Elias groeien stilletjes verder en zijn in tegenstelling tot de eerste zes maanden van hun leven nu heel regelmatig ziek. Omar heeft de ene oorontsteking na de andere en moet waarschijnlijk deze zomer buisjes laten steken en Elias heeft nogal last van vernauwing van de luchtwegen, hij heeft volgens de dokter baby-astma?!


Vele groe(n)tjes,

Louka, Elias, Omar, Luc en Elke

PS: De link naar de foto’s van de maand april:
http://picasaweb.google.com/vinck.elke/April2007

PPS: Jullie antwoorden en reacties op de site en de verslagen zijn altijd heel erg welkom maar we slagen er wel niet altijd in om iedereen direct te antwoorden, waarvoor onze welgemeende verontschuldigingen, maar laat dit jullie niet weerhouden om commentaar te geven.

donderdag 29 maart 2007

Maart ... en de hitte slaat toe

Haai,

Alvorens april begint, willen we jullie nog graag laten weten wat we zo allemaal hebben uitgespookt de voorbije maand. Eigenlijk is er niet veel speciaals gebeurd, we geraken immers niet echt regelmatig veel verder dan onze eigen tuin. Luc is veel in het buitenland en om met de drie kids telkens alleen de hele verhuis te doen naar het strand, de speeltuin, .... daar heeft moeke niet altijd de moed toe. Zoals je kan zien op de foto’s amuseren we ons thuis echter supergoed, we hebben eigenlijk niet meer nodig dan het zwembad, onze verfpotjes, de schommel, de tuin (waarvan louka denkt dat het een zandbak is), onze fietsen, Louka’s nieuwe rolschaatsen (gekregen van papa - een kado waar moeke niet altijd even blij mee is, want rolschaatsen is nog een beetje hoog gegrepen voor Louka en het gaat meestal gepaard met op de tenen rijden van moeke, constant vallen, wenen, enzovoort, maar we hebben er wel al een truucje op gevonden - cfr filmpje in productie).
Bovendien wonen er nu heel wat kindjes in de compound en is het een heen en weer geloop van jewelste van zodra de school uit is. Moeke of 1 van de mama’s van mijn vriendjes (met uitzondering van 1 baby, Tia, zijn alle kindjes jongens) bakt dan taart of pannekoeken en het is altijd super gezellig.
Ook komen er vaak Vlaamse kindjes op bezoek of gaan we zelf eens op bezoek bij vrienden. Gisteren zijn we bijvoorbeeld gaan knutselen bij Fien en Louka heeft allerlei versieringen gemaakt voor pasen.

Louka moeten we constant in de gaten houden, want in een wip verft ze haar hele armen groen of bewerkt ze 1 van haar broers met een fluostift (cfr foto’s).

De hysterische buien aan de schoolpoort zijn ondertussen verleden tijd en Louka trekt met plezier haar uniformpje aan. Ze verstaat dan ook al veel beter wat er allemaal wordt gezegd op school en ze kan zichzelf ook al redelijk goed verstaanbaar maken in het Frans waardoor ze het leuker begint te vinden op school. Daar leert ze bovendien ook al een mondje Arabisch en Engels. Erg grappig om Louka te horen tellen of zingen in het Arabisch en handig natuurlijk voor in de toekomst in Ronse.
Het was hier enkele dagen geleden moederkesdag en Louka had een liedje geleerd voor moeke. Dat willen we jullie niet onthouden en kan je bewonderen door op deze link te klikken:
http://video.google.com/videoplay?docid=-2512951779991980460

Ook Omar en Elias genieten van hun huidige leven. Ze zitten graag buiten en genieten van de zon, de spelende kinderen, hun eigen handen en een enkele keer zelfs al het zwembad (te vermelden: daags nadien hadden ze beiden koorts en blijkbaar een ernstige bronchiolitis, dus zwemmen zat er voor een tijdje niet in). Spijtig genoeg wordt het al vrij warm (32-38 C) en is het niet meer echt aan te raden om lange wandelingen te maken met alle kids, dus Louka te voet afhalen op school met de twins in de buggy zit er niet meer echt in.

Allebei kunnen ze omrollen, zich een beetje vooruit verplaatsen, smakelijk hardop lachen en Omar begint al een beetje te kunnen zitten. Ondanks litters speeksel op hun rompertjes, moekes kleren, het speelgoed en het tapijt, zijn er nog geen tandjes zichtbaar. Dit tot grote vreugde van moeke die liever borstvoeding geeft zonder het dreigende gevaar van een baby-bijtje.
Omar vraagt altijd net iets meer aandacht dan Elias, die vaak lacht en niet rap huilt om gepakt te worden. We moeten dus opletten niet altijd Omar te pakken.
In het straatbeeld vallen ze nog meer op dan Louka als baby hier al deed, ze zijn immers niet alleen blond maar ook nog met twee. De mensen filmen hen en willen met hun op de foto. Moeke is dan wel fier, maar staat dit niet altijd toe want we zijn tenslotte geen kermisattractie en het belemmert ons soms als we ergens heen gaan want iedereen houdt ons tegen en zo verliezen we veel tijd.

Een dikke knuffel aan iedereen en tot binnenkort.

Elias, Omar, Louka, papa en moeke

PS: Ontdek de bijhorende foto’s op:
http://picasaweb.google.com/vinck.elke/Maart2007

PPS: Skype werd deze week opnieuw geblokkeerd en sinds een paar dagen kan ik gratis bellen via google talk, iedereen met een gmail-adres kan dit op zijn computer installeren en het is zo mogelijk nog sneller geinstalleerd dan skype. Wie wil bellen en geen gmail heeft, mailt maar eens en dan sturen we je een uitnodiging voor het aanmaken van een gmail-adres (deze keer met dank aan stefaan voor de hint).